اندر احوالات دهه ی محرم 1395

محرم امسال هم مثل سالهای قبل در کنار خانواده  تو هیئت خودمون عزاداری کردیم. از روز اولی که قرار شد کارهاش رو بکنیم تا روز آخر آرادی پا به پای ما بود و کلی ذوق میکرد وقتی میدید که قراره دور هم باشیم.

تقریباً هر روز از صبح که بیدار میشد میگفت کی بریم هیئت ؟؟؟؟؟ و اتفاقات اونجا هم که در نوع خودش بینظیر بود. شیطنت های غیرقابل کنترل آراد و بازی کردنش با بچه ها و بدو بدو و بپر بپر و هر چیز دیگه ای که فکرش رو بکنید. بعضی وقتا اینقدر کلافه میشدم که نمیتونستم خودمو کنترل کنم و آراد رو میبردم قسمت آقایون و قبل از اینکه من بشینم سرجام آراد برگشته بود. 14 مهر هم مجبور شدیم به خاطر چهارمین سالگرد مراسم برادر همسرم راهی شمال بشیم. پنجشنبه صبح رفتیم و هوا خیلی خیلی خوب بود و آراد هم از 8 صبح بیدار شده بود و بعد از رسیدن حسابی مشغول بازی تو حیاط و شیطنت شد و غروب که آوردمش بالا تا لباساش رو عوض کنم دیدم داره چرت میزنه. بعد هم سوار ماشین شدیم و رفتیم سمت مسجد که آراد قبل از اینکه برسیم خوابید و کلا اونجا خواب بود و بعد از بازگشت به خونه بیدار شد و چنان گریه ای کرد که تا حالا که سه سالش شده همچین چیزی من ندیده بودم. بالاخره با تلاش فراوان ساکتش کردم و به هزار تلاش دیگه یه کم غذا خورد و دوباره افتاد رو غلطک. صبح روز بعد هم تو مسیر بازگشت بودیم و بعد از رسیدن به خونه و دوش گرفتن و استراحت راهی خونه ی مامانی شدیم تا برای کشیدن شعله زرد نذری خاله دنیا بهش کمک کنیم.

روز تاسوعا هم آراد بخاطر سرفه های خشک مجبور شدیم ببریم دکتر و بعد از کلی انتظار و شلوغی تشخیص بر حساسیت شد و  تو این زمان هم خوش بحال آرادی شد و همسر جان براش تفنگ خرید و یه عالمه با هم بازی کردند تا نوبت ما برسه. ساعت تقریبا 2 ظهر بود که برگشتیم. بعد از اونم آرادی با همسر جان و پدر مهربان راهی شدند برای خرید گوسفند  و دم دمای غروب برگشتن. دیگه از اون به بعد آراد ور دل گوسفنده بود تا وقتی که میخواستن قربونیش کنن.

جمعه هم بطور کامل در خانه حضور داشتیم و مشغول رفت و روب و نظافت منزل و شستشو بودیم. دم دمای غروب هم پدر و مادر مهربانتر از جان به اتفاق خاله سعیده قدم بر چشمان ما نهادند و شامی در کنار هم خوردیم و بعد راهی منزل شدند که در این فرصت آرادی آنچنان گریه ای سر داد که من با بابایی برم و وقتی همسر جان را دربرابر خود ناتوان دید حرف خود را برکرسی نشاند و رفت.  

اینم تنها عکسی که تو این مدت ازش گرفت.

شمال. 15 مهر